A Travellerspoint blog

Arjantin'de Şehirlerarası Otobüsler

Yollar Arşın Biz Kepçe


View Seyahat & Brazil & Argentina on acikbilet's travel map.

Yazıların içinde zaman zaman değiniyor olsak da bindiğimiz otobüslerle ilgili ayrı bir başlık açıp kısa kısa notlar paylaşmak istiyorum.

ARJANTİN

Buenos Aires - Iguazu (09.11.2008)

Arjantin'de, altında birçok marka barındıran birkaç tane büyük otobüs firması grubu var. Iguazu'ya Via Bariloche grubundaki Expresso Tigre Iguazu ile gittik. Bu firmada dört farklı fiyat kategorisi var. İlki koltukların bizdeki otobüslerdeki kadar yattığı "semi-cama". İkincisi koltuğun 160 derece yattığı "cama" (İspanyolca yatak demek). Eğer hem "cama" olsun hem de servis süper olsun diyorsanız "cama ejecutivo" almanız gerekiyor. Koltuğun tam yattığı seçenek ise "tutto lutto". Biz kişibaşı 170 peso vererek "cama" ile seyahat ettik. Otobüsteki tuvalette su akmaması dışında hiç bir sorun yoktu, bebekler gibi uyuduk.

iguazu_09_12_08_d.jpg

Yan tarafınmızda oturan amca yanına kova şeklinde bir termos almış, içine de 5-6 tane bira koymuştu. Yol boyunca demlendi, kimse de "Hop, ne oluyor, aile var kardeşim burda!" diye tepki göstermedi. Bize ikram etmediği için amcayı kınasak da, insanların hoşgörüsü hoşumuza gitti.

Iguazu – Salta (12.12.2008)

Sora sora öğrendik ki bu hattın efendisi Flecha Bus imiş. 18 saatlik yolculuk için semi-cama koltuğa 185 peso ödedik. Otobüs öğlen hareket ettiği için yolun büyük kısmında manzarayı seyrettik, gece de rahat koltuklarda uyuduk.

Otobüslerde genelde iki şöför oluyor. Biri kullanırken diğer muavinlik yapıyor. Bizim şöförlerden biri simsiyah, düz saçlarını seksenli yıllarda bizde genelde Harem-Gebze minibüs şoförleri ve futbolcular tarafından tercih edildiği gibi önler kısa, ense biraz uzuncana olacak şekilde kestirmiş. Göbeğine rağmen enerjik yapısı, herkesle şakalaşmasından mıdır nedir hoşumuza giden bu adama “Tayfun Abi” adını taktık.

Otobüs Salta'ya 1,5 saat kala Güemes'te yolcu indirdiği gardan çıkarken dönüşte bir arabanın tamponunu ezdi. İki tarafa da bir şey olmamıştı, ama tutanak için otobüsle polis karakolunun önüne gidip 1 saat beklememiz gerekti. Tayfun Abi'nin etraftaki polislerle enseye tokat şekilde şakalaşması dikkatimizden kaçmadı.

Salta – Mendoza (15.12.2008)

Via Bariloche grubunun markası olan Via Tac'ta kişi başı semi-cama 170 peso idi. Otobüs güzeldi de hemen arka kolduğumda oturup yol boyunca kulağımın 20 cm ötesinde mızıldayan bebek yolculuğun sonuna doğru alnımdaki damarların kabarmasına neden oldu.

Mesafeler uzun olduğu için her yolculukta çoğu İspanyolca altyazılı en az 2-3 film ve birkaç klip-kolajı izlemek mümkün. Kolajlar genelde 80 ve 90'ların hit parçalarının 10 – 15 saniyelik kısımlarının art arda sıralanmasından oluşuyor. “Pump up the jam”, arkasından “I've got the power”, sonra da Phil Collins'ten “All of my life”. Tam bir çorba anlayacağınız. Kliplerin yanı sıra firma bizim için bir boks üçlemesi uygun görmüş. İlk önce 70'li yıllarda çekildiğini tahmin ettiğimiz ve Faye Dunnaway ile John Voight'ın oynadığı The Champ gösterildi. Oyunculuğun yerlerde süründüğü filmi neredeyse gülerek izledik. Sonra Russel Crowe'un oynadığı Cindrella Man başladı, izlemedik uyuduk. O biter bitmez de Clint Eastwood'un Million Dolar Baby'sini koydular. İlk iki filmi altyazılı vermelerine rağmen izlemek istediğimiz tek film olan bu filmi İspanyolca dublajlı verdikleri için ekrana bakıp, tek tük kelimelerle konuyu kapmaya çalıştık.

Mendoza – Bariloche (18.12.2008)

Arjantin'de herhangi bir şehirlerarası otobüs garına gittiğinizde aynı firmanın birden fazla ofisini görebiliyorsunuz. Başka firmalara ait olduğunu sandığınız ofislerde de o diğer firmanın biletleri satılabiliyor. Mendoza'daki garda da Andesmar'ın 3 ayrı ofisi vardı. Girip çıktığımız 2 ofis de bize bu hat için Andesmar bileti satabileceğini söyledi. Başka şansımız olmadığı için cama koltuğa 256 peso verip Andesmar biletimizi aldık.

Yolculuğun ilk bir saati Andesmar'ın ne kadar müthiş bir firma olduğunu anlatan filmleri izlemekle geçti. “Otobüslerimiz bakımlı, personelimiz saygılı, yemeklerimiz sağlıklıdır.” Sonra doğru mu duyduğumuzdan emin olamadığımız bir anons geldi: “Andesmar bingosu başlıyor.” Ve muavin bingo kartlarını dağıtmaya başladı. 5 dakika içinde bütün otobüs bingo oynamaya başladık. Kazanan alt kattan çıktığı için ödül olarak ne aldığını göremedik, ama çocukluğumuzda kalan bu oyunu seneler sonra bir otobüste oynamak ilginç oldu.

Otobüslerde film gösteriyorlar göstermesine de, bu film nerede başlar, nerede biter diye düşünmüyorlar. Mesela otobüs yol üstünde bir gara girecek ve 20 dakika mola vererek yolcu indirip, yolcu bindirecek. Gara varmadan 10 dakika önce yeni bir film koyuyorlar. Film mola sırasında oynamaya devam ediyor. Bir şeyler almak ya da çiş yapmak için inenler filmi kaçırıyorlar, yeni binenler ise hiçbir şey anlamıyor. Bu seyahatte de mürettebat Bariloche'ye 1 saat kala Hayden Christensen'ın başrolde olduğu Awake adlı filmi oynatmaya başladı. Film gayet güzel giderken şehre geliverdik ve filmin sonunu göremeden otobüsten indik. Bir ara bulup izlememiz şart, merak içindeyiz hala.

Bariloche - El Chalten (23/24.12.2008)

Aslında bu otobüs firmalarının tarifeli sefer yaptıkları bir güzergah değil. Zira yolun büyük kısmı toprak ve kış aylarında hava koşulları nedeni ile kullanılamaz durumda. Havanın iyi olduğu kısa yaz döneminde El Chalten Travel "Ruta 40 Macerası" isimli seferler düzenliyor. Bariloche'den tek günlerde (ayın biri, üçü, beşi vb) hareket eden tur yol üzerindeki bir kasaba olab Perito Moreno'da ve El Chalten'de olmak üzere iki gece konaklama ile toplam kişi başı 480 peso. Eğer bu rotayı takip etmek istiyorsanız bu parayı vermekten başka yolunuz yok.

Yol bozuk olduğu için iki katlı yakışıklı otobüsler yerine tek katlı sıradan otobüslerle yapılan yolculukta ilk gün izlediğimiz İspanyol bir dağcılık ekibinin Cerro Torre'ye çıkarken çektiği kısa film dışında film izlemedik. Zaten yolculuğun amacı Ruta 40 boyunca uzanan Patagonya düzlüklerini görmek olduğu için film koysalardı biraz garip olurdu.

Yol üzerinde mola verdiğimiz bazı yerler her yerden o kadar uzak ki, orada insan yaşadığına inanmak zor... Tabii bu uzaklık fiyatlara da yansıyor: Arjantin'de içtiğimiz en pahalı suyu Ruta 40 üzerinde bir büfeden 8 pesoya aldık.

El Chalten - El Calafate (25.12.2008)

El Chalten'den El Calafate'ye çalışan iki firmadan biri Bariloche'den güneye inerken kullandığımız El Chalten Travel, diğeri ise güney Arjantin'in büyük firması Taqsa/Marga. 70 peso ödenen 3,5 saatlik yolculuk onca uzun yoldan sonra insana çok kısa geliyor.

Şöförün hemen arkasında oturduğumuz için aklımızda kalanlar hep şöförle ilgili: Saçları küt ve ensede uzun, hafif sakallı, tırnakları upuzun ve bakımlı, 15 dakikada bir araç telefonundan birilerini arayıp, hoparlörden konuşuyor, karşı yönden gelen hiçbir aracı elini parmaklarını kurbağa gibi açıp sallayarak selamlamadan göndermiyor...

El Calafate - Ushuaia (29.12.2008)

Bu iki şehir arasında direk çalışan bir hat yok. Önce Rio Gallegos'a gitmeniz ve orada otobüs değiştirmeniz gerekiyor. Ushuaia'ya kadar olan tüm seyahat için kişi başı 225 peso ödediğimiz Marga'nın otobüsüne sabahın üçünde bindik.(Güneye indikçe otobüs saatleri garipleşiyor.) Sabah sekizde vardığımız Rio Gallegos'tan saat 10'da tek katlı bir otobüsle Ushuaia'ya hareket ettik. Evet doğru tahmin ettiniz, bu yolun da bir kısmı toprak.

Rio Gallegos, Ushuaia arası yolculuğun ne kadar süreceği ile ilgili olarak otobüs firması kesin bir taahhütte bulunmuyor. Zira şiddetli fırtına nedeni ile Magellan Boğazı geçişe kapanırsa beklemekten başka yapabileceğiniz bir şey yok. Tıpkı bizim sekiz saat beklediğimiz gibi...

Bazı çocuklar bu kadar enerjiyi nereden buluyorlar anlamıyorum. 7-8 yaşında bir oğlan ile ondan biraz küçük kardeşi, bekleyişle birlikte neredeyse 20 saate varan yolculuk boyunca otobüsün bir önüne bir arkasına koşturup durdular. Bir süre sonra belki çarpınca yılarlar umudu ile dirseğimi koridora çıkarsam da çocukları durdurmayı başaramadım.

Bu yolculuğu yapacaklara önemli bir uyarı: Şili mercileri memleketlerine et, süt mamülleri ile meyve sokulmasına izin vermiyor. O yüzden yanınıza Şili sınırına kadar tüketebileceğiniz kadar meyve alın..

Ushuaia- Puerto Madryn (06.01.2009)

Giderken olduğu gibi Ushuaia'dan dönerken de önce Rio Gallegos'a uğramanız gerekiyor. Ushuaia'ya çalışan iki firma olduğundan ve onlarda günde (sabahın beşinde olmak üzere) birer otobüs kaldırdıklarından biletinizi Ushuaia'ya adım attığınız anda almanızı öneririz. Yoksa bizim gibi isteğiniz dışında birkaç gün daha Ushuaia'da kalmak zorunda kalabilirsiniz.

Marga'nın Ushuaia'daki yazıhanesinde dünya umurunda olmayan bir arkadaş çalışıyor. 2 Ocak sabahı bilet almaya gittiğimizde en erken 5 Ocak'a bilet olduğunu söyledi, biz de bileti aldıktan sonra - eğer yer açılırsa - tarihini erkene alıp alamayacağımızı sorduk. O da "Alabilirsiniz ama ceza ödemeniz gerekir, o yüzden ben size rezervasyon yapayım, akşam saat 9 gibi uğrayın, duruma bakalım." dedi. "Emin misin, sonra rezervasyonla ilgili bir aksillik olmasın" diye üstelediğimizde de sorun olmadığını söyledi. Akşam durumu kontrol etmek için yazıhaneye gittiğimizde bir de ne öğrenelim, merkez ofis bizim elemanın rezervasyonu iptal etmiş. Ayın 5'i için hiç yer kalmamış, ayın 6'sına yer bulabilirmişiz. "Ben sizin için ayın 6'sına kendi adımla rezervasyon yapacağım ve eğer biri biletini iptal ederse ilk olarak sizi önceki otobüse alacağım. Yarın sabah 10 gibi gelin, son duruma bakalım."

Ertesi sabah saat 10 gibi gittiğinde yazıhane kapı duvardı. Öğlen bir kere daha gittim, aynı. Bizimki dükkanı öğleden sonra 3 gibi açtı, üzüntüsünün bir ifadesi olarak da 180 pesoluk Rio Gallegos bileti içn 150 peso aldı. Ayırdığı yerlerin tuvaletin hemen yanındaki iki koltuk olması nedeni ile kalbimizdeki müstesna yerini koruyan arkadaşa buradan selam olsun.

puero_madr.._d__13_.jpg

Sabah beşte kalkması gerekirken rötar ile altıya doğru hareket eden otobüs, akşam üzeri Rio Gallegos otogarına vardı. Puerto Madryn'e çalışan firmalardan o güne kadar henüz denememiş olduğumuz Don Otto'yu tercih edip 289 pesoluk "cama" biletlerimizi aldık. Akşam 9'da hareket eden otobüs o güne kadar bindiklerimiz arasında en geniş bacak aralığına ve hizmete sahip olanı idi.

Puerto Madryn - Buenos Aires (09.01.2009)

Birçok firma olduğu için fiyatların daha uygun olacağını düşünüyorduk, ama Que Bus'ta cama koltuk için kişi başı 250 peso ödememiz gerekti. Otobüs güzeldi, ama Don Otto'dan sonra Que Bus biraz vasat geldi doğrusu.

Barış Pala

Posted by acikbilet 03:30 Archived in Argentina Tagged bus

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Comments

HİÇ BU KADAR EĞLENMEMİŞTİM.ACAİP KEYİF ALDIM OKURKEN.SİZ CEFASINI SÜRÜN BİZ SEFASINI.

by seldatosya

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint