Puerto Madryn

Uzun otobüs yolculuğunun ardından ulaştığımız terminalde bizi karşılayan güneş, soğuk ve tatsız havanın geride kaldığını haber veriyordu. Ushuaia'da yeni yıla beraber girdiğimiz Christophe ve Carine'in tavsiyesiyle gittiğimiz hostelde yaptığımız ilk iş, yün fanilaları çantaya kaldırmak oldu.

Şehrin görünümü

Puerto Madryn, Galler bölgesinden gelen yerleşimcilerin temellerini attığı bir şehir. Bugün 19. yüzyılda buraya yerleşenlerin etkisini gözlemlemek pek mümkün olmasa da, hikayelerini okumak ilginç: İlk olarak sahil kısmında tarım yapmaya calışan yerleşimciler, toprağın tuzlu olması nedeniyle başarılı olamayınca iç kesimlere dogru ilerlemişler. Yüzyılın sonuna doğru İspanyol ve İtalyan göçmenlerle işbirliği yaparak sahile ulaşan bir demiryolu inşa etmiş ve mallarını - tıpkı bugün şehrin kuzeyinde yer alan çeşitli fabrikaların yaptığı gibi - gemilerle diğer şehirlere göndermeye başlamışlar.

Gallilerin tarihi bir yana, şehre esas geliş sebebimiz, yaklaşık 120 km kuzeydeki Valdes Yarımadasi parkını ziyaret etmekti. Mayıs ayından aralık ortasına kadar devam eden balina sezonu geride kaldığı için ''balinaları kaçırdık, belki Orca görürüz'' umuduyla araba kiralayıp parkın yolunu tuttuk. Yarımadanın hemen girişinde yer alan Piramides'in nefis kumsalına karşı kahvemizi içip parkın tozlu yollarına girdik.

Yarımadada 3 farklı gözlem noktası var. İlkinde denizaslanlarini, ikincisinde penguenleri, sonuncusundaysa fokları görebiliyorsunuz. Yol boyunca guanacolara ya da otopark çevresinda armadillolara rastlamanız da mümkün. Deniz aslanlarının konakladığı uzun sahil şeridi hariç yarımadanin görüntüsü hemen hemen hiç değişmiyor; Patagonya'nın diğer yerlerinde olduğu gibi geniş stepler ve araya sıkışmış tuzlalar. Orca ya da balina görememiş olsak da parkı dolaşmak keyifliydi. Ama buraya gelecek olanlara planlarını balina sezonuna göre yapmalarını öneririz.

Ülkenin güneyinden kuzeyine çıkarken verdiğimiz iki günlük moladan sonra Arjantin'de seyahate başladığımız yere, Buenos Aires'e dönüyoruz. Büyük şehri özledik galiba...

Barış Pala